Gerðir gólfeininga

• Gólfeining yfir kjallara – lárétt virki sem aðskilur kjallarann frá timburgrindarhæðinni fyrir ofan. Þessi gerð gólfeiningar getur verið úr steinsteypu eða timbri. Valið er viðskiptavinarins og fer eftir gerð verkefnisins og fyrirhugaðri notkun kjallarans.
• Gólfeining fyrstu hæðar – er aðeins notuð þegar sökkull hússins er ekki steypt plata heldur staurar. Lagskipting slíkrar gólfeiningar er að mestu sú sama og í gólfi milli tveggja íbúðarhæða. Þó þarf að bæta við aukalögum að neðanverðu fyrir vindvörn, loftræstingu og vatnsþéttingu.
• Gólfeining milli hæða – hún telst bæði gólf annarrar hæðar og loft þeirrar fyrstu. Í timburgrindarhúsum er þetta gólf alltaf úr timbri. Þessa gerð fjöllum við nánar um hér að neðan.
• Gólfeining milli efri hæðar og riss – virkið sem myndar slétta loftið yfir efri hæðinni og skapar um leið rými í risinu. Þetta gólf er venjulega byggt með láréttum bitum kraftsperranna í risinu. Þar sem álagið frá risinu er minna en frá íbúðarhæðinni getur þetta gólf verið þynnra. Í þeim tilvikum þar sem risið er ekki nýtanlegt og þakeinangrunin er þess í stað færð í þetta lárétta virki (risið haft kalt) þarf gólfeiningin hins vegar að rúma 30cm af ullareinangrun.

Gólfeining úr timbri milli hæða

Gólfeining milli hæða er algengasta gerðin í timburgrindarhúsum. Þess vegna viljum við fjalla nánar um hana:

Hvernig er lagskipting gólfeiningar milli hæða?

Hvaða stærðir gólfbita eru notaðar í gólfeiningum?

Hverjar eru algengustu spurningarnar um gólfeiningar?

Hvernig er lagskipting gólfeiningar milli hæða?

Gólfeiningar í einingabyggðum timburgrindarhúsum eru að hluta til forsmíðaðir byggingarhlutar sem samanstanda aðallega af timburgrindinni og gólfplötu ofan á. Öðrum lögum er venjulega bætt við á byggingarstað. Stöðluð lagskipting gólfeiningar milli tveggja aðalhæða timburhúss er sýnd á myndinni hér að neðan:

Gólfefni – er valin lokaáferð gólfsins. Gólfefnið getur verið nánast hvað sem viðskiptavinurinn óskar sér: parket, harðparket, teppi, flísar, vínyl o.s.frv. Flest gólfefni eru lögð beint á spónaplötuna (með undirlagi þar sem við á).

Spónaplata – í gólfið notum við að jafnaði 22mm þykka gagnvarða spónaplötu. Mikilvægt er að leggja allar gólfplötur rétt til að koma í veg fyrir pirrandi brak. Nánar um það í algengum spurningum hér að neðan.

Grind – stærðir gólfbita eru reiknaðar sérstaklega fyrir hvert verkefni til að tryggja að gólfið svigni ekki. Grindin er framleidd úr völdum gólfbitum sem raðað er með útreiknuðu millibili þannig að úr verði stöðugt og stíft virki. Nánar um stærðirnar hér að neðan.

Einangrun – þessi gerð gólfs liggur, eins og áður sagði, á milli tveggja innri rýma hússins og því væri einangrun í sjálfu sér óþörf. Ef engin einangrun er sett í grindina berst hins vegar hávært bergmál þegar gengið er um efri hæðina. Í þessu tilviki er einangrunin fyrst og fremst notuð til að einangra hljóð en ekki varma/kulda. Mælt er með að minnsta kosti 100mm í gólfi milli hæða, en fyrir betri hljóðeinangrun má fylla alla grindina. Einangrunin er sett í grindina eftir að gólfeiningin hefur verið sett saman á byggingarstað.

Lektur (grindarlistar) – ferkantaðir timburlistar, venjulega 45x45mm að stærð, settir upp á byggingarstað hornrétt á og undir einangruðu gólfbitana. Lekturnar eru notaðar til að koma fyrir lýsingu og raflögnum. Hægt er að fá stærri lista sé þess óskað. Til dæmis eru LED-ljós hærri en 45mm og þá eru notaðar 45x75mm lektur. Lektur eru alltaf settar upp á byggingarstað en ákveða þarf stærð þeirra áður en framleiðsla húseininganna hefst.

Innri klæðning – gifsplötur eru ein algengasta áferðin í nútímaíbúðarhúsum, en innri klæðningin getur líka verið flísalögð, plægður timburpanill, MDF-plötur — nánast hvað sem er. Ef gifs verður fyrir valinu þarf að festa lekturnar (sem nefndar voru hér að ofan) með c/c400mm millibili til að koma í veg fyrir að plöturnar svigni. Innri klæðning er fest á byggingarstað.

Eldþolin og hljóðeinangrandi lofteining

Í Noregi og Svíþjóð er algengt að nota eldþolin, hljóðeinangrandi loft í einbýlishúsum. Slík smíði krefst viðbótarlaga. Lagskipting sérhæfðra lofta og gólfa þarf að vera hönnuð af staðbundnum verkfræðingi eða sérfræðingi og við getum framleitt samkvæmt því. Ein útfærsla sem við höfum þegar unnið fólst í að bæta fljótandi gifsplötu og 2cm harðri einangrun á milli lokaáferðar og spónaplötu. Að neðanverðu þurfti að hengja lekturnar upp á sérstakar málmfestingar og bæta auka gifsplötulagi (2 alls) við loftflötinn.

Hvaða stærðir gólfbita eru notaðar í gólfeiningum?

Við framleiðslu gólfeininga okkar notum við vottaða C24 timburbita. Þversnið og lengd eru reiknuð í verkfræðihugbúnaði fyrir hvert verkefni á hönnunarstigi þess. Fyrir minni höf eru notaðir bitar 45×220 og 45×240. Ef þeir duga ekki til má tvöfalda þá. Aðrir hönnunarmöguleikar eru að velja 70mm breidd í stað 45 mm, minnka bilið milli bita eða skipta stöðluðum timburbitum út fyrir I-bita. Fyrir stærstu höfin eru auk þess notaðir límtrésbitar, H-prófílbitar úr stáli og súlur.

Í töflunni hér að neðan má sjá nokkrar algengar stærðir slíkra bita miðað við tiltekin álagsskilyrði og C24 timbur. Mælt er með að arkitektinn þinn endurreikni öll gildin sérstaklega fyrir álagsskilyrði verkefnisins þíns, því viðbótarhúsgögn eða gólfhitakerfi hafa áhrif á hvaða timburstærðir skal velja.

Hverjar eru algengustu spurningarnar um gólfeiningar?

Er hægt að steypa ofan á gólfeiningu úr timbri?

Já, venjulega er 50mm steypulag notað fyrir gólfhitakerfi. Taka þarf tillit til þyngdar steypulagsins við útreikninga á þversniðum og lengdum gólfbita. Þess vegna er spurningin um viðbótargólflög ein af mörgum sem við spyrjum viðskiptavini okkar á tæknilegu hönnunarstigi hvers verkefnis. Þótt við setjum ekki sjálf upp gólfhitakerfi skipta lögin ofan á lagskiptingu gólfeiningarinnar okkar máli, því þau geta haft áhrif á tengingar við veggi, lengd veggjalaga, lofthæð innanhúss o.fl.

Þarf að setja ullareinangrun í gólfeiningu milli tveggja hæða (innri rýma)?

Það er undir viðskiptavininum komið. Það er ekki skylda, en við mælum með að minnsta kosti 100mm. Ástæðan er ekki varmaeinangrun heldur hljóð. Ef gólfeiningin er skilin eftir tóm myndast bergmál þegar gengið er um aðra hæðina.

Ég veit að timburgólf þolir illa titring. Og brakið – hvernig má forðast það?

Já, brakandi gólf er ein af mýtunum um timburgrindarhús. Við gætum kallað það vandamál timburhúsa með gamalli tækni. Í dag er þetta vandamál leyst með bættri tækni og aðferðum. Þegar gengið er um gólfið titrar það, „hoppar“. Á því augnabliki svignar gólfplatan og brúnir hennar lyftast örlítið, sem veldur núningi milli naglanna og plötunnar — og pirrandi hljóðinu. Til að koma í veg fyrir þetta eru notaðar 55mm skrúfur (í stað nagla) sem leyfa brúnum gólfsins ekki að hreyfast. (Einnig má nota sérstaka snúna eða rifflaða nagla.) Fyrir enn betri festu má líma plötuna á gólfbitana. Nokkur önnur ráð við uppsetningu: bilið milli gólfbita skal ekki vera meira en 600mm (til að lágmarka svignun); hafa þarf 3mm bil milli gólfplatna; og 6-12mm bil frá plötubrún að vegg. Mikilvægt er að geyma spónaplötuna við stofuhita í að minnsta kosti 24 klukkustundir fyrir uppsetningu.